هربارتولديست ديگر

دارم دوباره

با زمزمه ترانه عشقِ تو _ متولد مي شوم.

باور کن 

دل به خواب ِگهواره اي بسته ام 

که

بدستِ نوسان زمان 

مرا به  لالاي روياي خيال تو خواهد برد .

 ببين

من چون همه نوزادانِ

پاي ناخواسته به دنيا گذاشته _ بي گناهم 

تنها, اتفاق عجيبي مرا تا خوابِ ستاره

وُ

کمانِچشم تو برد .

به خدا به هيچ مقصودي پاي

ازگليمِ نداشته ام بيرون نگذاشته ام 

 فقط نمي دانم کدامين حرکت اجرام

وُ

منظومهآسمان روياي من 

مرا به سمت هياهوي پشت سکوتِ آن همه سال 

آن همه فالِ آمدنِ تو 

آن همه خيال وُ رويا 

آن همه دل دل کردنِ ندانسته وُ ناخواسته ام برد !

به خدا من گناهي ندارم 

تنها

پس از يک سلام و حال و هواي هربار 

اين بار دل از کف من پر کشيد 

وُ

به بامِ تو نشست .

حالا کدامين شرع و شارعِ بي تمنا 

از حکم من دل مي بُرد

وُ

مرا به صليبِ دور ازدستان تو ميکشد ؟

بيا برويم

روبروي پنجره خورشيد بنشينيم 

وُ

بگوييم ما سهم هم از چرخش آن همه ستاره ايم 

که در کودکي هامان گرفته ايم.

بيا به  ديدارِ روئت مـــــاه برويم 

وُ

از مشورت ِ مهتاب و آسمان پي ببريم

که

مي شود بي هيچ قيد و بندي عاشق شد

وُ

ماند .

بيا گاهي

هرازگاهي به بوسه اي متولد شويم 

وُ

جشنِ دوباره آغازعشق را برپا کنيم