چنان به موي تو آشفتهام

چنان به موی تو آشفتهام به بوی تو مست

که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست

مجال خواب نمیباشدم ز دست خیال

در سرای نشاید بر آشنایان بست

در قفس طلبد هر کجا گرفتاریست

من از کمند تو تا زندهام نخواهم جست

غلام دولت آنم که پای بند یکیست

به جانبی متعلق شد از هزار برست